şu kocaman dünyada bir seveni bulmuştum
aşık oldum sanıp da sonunda kahrolmuştum
yalnızlığımı paylaşacak bir gönül bile kalmadı
kadermiş sözde bi kere bile gülmedi

ölümü böylesine içten dilememiştim
hayattan böylesine hiç bi gün bıkmamıştım
sana bi çift sözüm war belki vicdanın sızlar
sebebim oldun ya yüzünde güller açar...

şimdi geride birtek kırılmış kalbim kaldı
dermansız dertleriyle serserinin teki kaldı
hatırlarsın sevgilim seni seven biri vardı
sana sevgiden başka hiçbirşey tattırmadı...

elveda derken sana bu yağmurlu akşamda
gözümden yaşlar damlar şu anlamsız dünyamda
senin kalbin taş tutmuş bunu iyi anladım
boşver şimdi bunları ben çoktandır yalnızım!!!